تیم ایران در بازی با چین در نیمه ی اول مثل بازی قبل با ازبکستان خیلی خوب بازی را اغاز نکرد و در دقیقه ی 7 مثل بازی قبل گل اول را ما خوردیم و باز هم در دقیقه ی 38 گل دوم را هم خوردیم و دیگر همه ناامید شده بودند که فریدون زندی از روی یک ضربه آزاد از 7،8 متر پشت محوطه ی جریمه توپ را عالی وارد گل کرد و اختلاف 1 گل کاهش یافت. نیمه ی اول هم با همین نتیجه پایان یافت.نیمه ی دوم را ما بهتر آغاز کردیم و چین هم از نظر بدنی تحلیل اساسی پیدا کرده بود و بازیکنان چین نای دویدن نداشتند ولی ایران از نیمه ی اول هم بهتر شده بود، و ما حتما باید 2 ،3 گل بخوریم تا به فکر گلزنی بیفتیم.و آنقدر حمله کردیم که جواد نکونام در دقیقه ی 74 با یک ضربه ی سر بازی را مساوی کرد،بعد از آن گل هم ما موقعیت های زیادی داشتیم ولی شانس نداشتیم و یک نکته ای که برای همه عجیب بود این بود که در بازی قبل رضا عنایتی اصلا خوب بازی نکرده بود در بازی با چین هم از او استفاده شد و ما هم ضررش را هم دیدیم و عنایتی اصلا برای تیم هیچ کاری نکرد و بهتر بود تعویض شود نه این که علی کریمی را از بازی بیرون بیاوریم باید به جای عنایتی معدنچی به بازی می آمد یا خطیبی و کریمی هم کمی جلوتر کنار هاشمیان بازی کند ولی نه که اینطور نشد ،اصلا عنایتی هم تعویض نشد و تا آخر در زمین بود و بازی را از نزدیک نگاه کرد! نکته ی دیگر خط دفاع بود که به نظر من باید یک تغییر اساسی داشته باشد:فریدون زندی که در سمت چپ جاش خوبه،رحمان رضایی هم به عنوان یک با تجربه باید باشه،محمد نصرتی باید به جای حسینی بیاد،حسین کعبی هم باید در سمت چپ و رو به جلو و پشت مهدوی کیا بازی کنه. رودباریان هم یه کمی بهتر بازی کنه بهتره در گل اول دروز کاملا تقصیرکار بود،ولی خدارو شکر بالاخره به هر ترتیبی بود بازی مساوی شد و اگر چین در بازی با ازبکستان 1 بر صفر ببرد ما باید مالزی را 5 بر صفر ببریم و هرچه بیشتر گل بزند ما هم باید بیشتر به مالزی گل بزنیم اگر هم ازبک ها چین را ببرند حتی 10 بر صفر ما به عنوان تیم اول صعود می کنیم.جواد نکونام هم بهترین بازیکن زمین شناخته شد و با گلی که زد ما را از شکست نجات داد و کار را به تساوی کشاند.